บทที่ 33 จ้าวเอ้อโกวเรียนคณิตศาสตร์

หมู่บ้านต้าเหอมีบ่อน้ำทั้งหมดสามบ่อ

ครึ่งเดือนก่อนบ่อน้ำแห้งไปสองบ่อ เหลือบ่อเดียวที่หล่อเลี้ยงชีวิตคนทั้งหมู่บ้าน

ตอนนี้บ่อสุดท้ายแห้ง นอกบ้านดังเสียงร้องไห้โหยหวนขึ้นทันที

ในไร่ไม่มีผลผลิต ยังพอแทะเปลือกไม้กินรากหญ้าประทังชีวิตได้ แต่ไม่มีน้ำ นั่นเรียกว่าร้

บทที่ 34 หมู่บ้านต้าเหอขาดน้ำ

หมู่บ้านต้าเหอขาดน้ำ

ฟ้ายังไม่สว่าง ก็มีคนไปหมู่บ้านเฉิงมาแล้ว หาบน้ำสองถังกลับมา

"คนหมู่บ้านเฉิงช่างไม่ใช่คน! ข้าวฟ่างหรือแป้งข้าวโพดหนึ่งจินแลกน้ำได้แค่ถังเดียว นี่จะบีบให้คนตาย!"

"หมู่บ้านเฉิงยังดีกว่าหมู่บ้านกุ้ยฮวา หมู่บ้านกุ้ยฮวาประกาศแล้ว ข้าวฟ่างสามจินถึงจะ

บทที่ 35 หนึ่งตัวอักษรแลกเกาลัดหนึ่งเม็ด

ลมพัดมา

นำความเย็นของน้ำพุมาด้วย แต่ใจของทุกคนยังร้อนรุ่ม

พอจ้าวอานเหอปฏิเสธ จ้าวเอ้อโกวก็ไม่รู้ว่าควรพูดต่อหรือไม่

เฉิงวานวานพูดเสียงเรียบ "นอกจากขุดคลอง พวกเจ้าคิดวิธีที่ดีกว่านี้ได้ไหม?"

ทุกคนเงียบ พวกเขาคิดไม่ออก

"เอ้อโกว เจ้าพูดต่อ" ผู้ใหญ่บ้านสูบ