บทที่ 314 เกิดหิมะถล่ม

หิมะตกติดต่อกันไม่หยุด

จนถึงวันที่ยี่สิบสามเดือนสิบสอง ยังคงตกอยู่

เฉิงวานวานประกาศว่างานปีนี้แค่นี้ก่อน ปีหน้าวันที่เจ็ดเดือนหนึ่งค่อยเริ่มงานใหม่ ให้ทุกคนมารวมตัวกันที่โรงงานสบู่ รับเงินเดือนนี้ จะได้ฉลองปีใหม่อย่างมั่งคั่ง

ไม่ว่าจะเป็นคนงานโรงงานสบู่ หรือ "คนอพยพ" ที่ร

บทที่ 315 เครื่องตรวจจับสัญญาณชีพ

อุณหภูมิต่ำมาก

ประมาณติดลบสิบกว่าองศา

เฉิงวานวานสวมเสื้อหลายชั้นออกจากบ้าน ลมพัดมา ยังรู้สึกหนาว

ผู้ใหญ่บ้านถูกฝัง ภรรยาผู้ใหญ่บ้านร้องไห้ไม่หยุด เธอจึงต้องออกมาจัดการ สั่งให้แม่บ้านทุกคนอยู่ในหมู่บ้าน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเสียงร้องตกใจ ทำให้เกิดหิมะถล่มซ้ำ ผู

บทที่ 316 หาเนื้อมากินกัน

ถนนสายหลักของหมู่บ้านต้าเหอถูกปิดกั้น

หิมะที่สะสมปนกับหินและดินจากภูเขาถล่มลงมา ทำให้เส้นทางสายเดียวที่ออกจากหมู่บ้านถูกตัดขาด

แน่นอนว่ายังมีทางเล็กๆ แต่ทางเหล่านั้นล้วนเป็นทางภูเขา เป็นเส้นทางที่ลัดเลาะระหว่างภูเขาสองลูก ซึ่งมีโอกาสเกิดหิมะถล่มได้ง่าย ไม่มีใครกล้าเดิน