บทที่ 30

ซุนสุ่ยฉินกำลังเลี้ยงปลา

หยดๆๆ

น้ำพุซึมออกจากผนังหิน หยดลงพื้น แล้วกลับไปเป็นน้ำใต้ดินอีกครั้ง

เด็กชายทั้งสี่คนยืนมองรอบๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

จ้าวเอ้อโกวหน้าตาไม่อยากเชื่อ: "แม่ ทำไมแม่ฉลาดจัง ทำไมฉีไอ๋ถึงหาน้ำได้ แม่รู้ได้ยังไง?"

แน่นอนว่าหลินชิงเยว่ไม่บอกว่าตัวเองรู้จากกา

บทที่ 31

อกหักในวัยหนุ่ม

ในป่าทึบ

เฉิงวานวานเดินออกมา ตามหลังเธอมีลูกชายอีกสามคน

เธอเดินตรงไปหน้าสุ่ยฉิน พูดว่า "เมื่อกี้ฉันได้ยินเธอพูดว่า จ้าวเถ่าเกินคนนั้นมาตามติดเธอ ปกติเห็นเด็กคนนี้ดูซื่อๆ ไม่นึกว่าจะทำเรื่องแบบนี้ได้ เมื่อข้าวนี่เขาอยากจะให้เธอนัก ป้าจะช่วยเอาไปคืนให้ ขว้างใส่หน้าเขาเลย

บทที่ 32

มีคนอดตาย

พระอาทิตย์เริ่มคล้อยลงทางทิศตะวันตก

เฉิงวานวานพาลูกชายทั้งสี่กลับบ้าน

วันนี้เธอได้ผลเก็บเกี่ยวมากมาย แค่เดินไปรอบๆ ก็หาเห็ดตับวัวดำได้สามสี่จิน ทรัพย์สินของเธอยังคงอยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยยี่สิบตำลึง

รวมกับการแก้ปัญหาเรื่องแหล่งน้ำได้แล้ว อารมณ์ของเธอดีมาก

แต่พอลงจากเขา ข่าว