บทที่ 254 ธุรกิจสบู่ลงตัว

ห้องตงเหมย

นี่คือห้องรับรองที่ใหญ่ที่สุดในโรงแรมหยุนสุ่ย ประดับด้วยกิ่งเหมยแห้งและดอกเหมยปักที่เหมือนจริง ดูหรูหราสง่างาม

ในห้องมีคนนั่งอยู่ 28 คน แต่ละคนมีน้ำชาอยู่ตรงหน้า แต่ไม่มีใครสามารถสงบใจได้ เพราะมีคู่แข่งมากมายอยู่ตรงหน้า

สบู่นี้ แค่ได้ยินก็รู้ว่าเป็นของดีชั้น

บทที่ 255 แก้ปัญหาผ้าโร่ซา

ธุระสำคัญอันดับแรกในเมืองหนานหยางเสร็จสิ้นแล้ว เฉิงวานวานรู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

เรือสินค้าจะออกเดินทางกลับในบ่ายวันที่สาม เธอตื่นแต่เช้า พาเด็กสองคนเที่ยวเมืองหนานหยาง ได้เงินมาแล้วก็ต้องซื้อของมากหน่อย ที่บ้านมีคนรอคอยอยู่มากมาย อย่างน้อยต้องซื้อของฝากคนละชิ้น

เมืองหนานห

บทที่ 256 คนนี้คือเถ้าแก่เฉา

ยามบ่ายคล้อย เรือสินค้าเริ่มออกเดินทางกลับ

เฉิงวานวานไม่ได้กลับมือเปล่า จ้าวเอ้อโกวและจ้าวต้าหวั้งบอกเธอว่าเครื่องเคลือบที่หนานหยางถูก เธอจึงให้เด็กทั้งสองซื้อเครื่องเคลือบมาหนึ่งรถเข็นเพื่อเอากลับเมืองเหอโข่ว

หนานหยางผ้าแพงแต่เครื่องเคลือบถูก ส่วนเมืองเหอโข่วและเมือ