บทที่ 227 ยังน่าสงสารกว่าโต้วเอ้อ

คนของตระกูลเฉาถูกมัดและโยนเข้าไปในรถม้า

นายอำเภอเซินกล่าว "หญิงขุนนางซุ่ยวางใจได้ ข้าจะเอาความยุติธรรมคืนมาให้ท่านแน่นอน"

สายตาของเขาตกอยู่ที่เฉิงวานวาน ทั้งดีใจแทนนาง แต่ก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้ตอนที่นางเป็นเพียงหญิงชาวบ้าน นางก็ไม่ยอมแต่งงานกับเขา

บทที่ 228 เลี้ยงทั้งหมู่บ้าน

เฉิงวานวานถือชุดขุนนางที่พระราชทานเข้าไปเปลี่ยนในห้อง

ชุดนี้มีสามชั้น ชั้นในสุดเป็นชุดชั้นในผ้าไหมสีขาว ถัดมาเป็นชุดกลางสีฟ้าอ่อน และชุดนอกสีฟ้าเข้ม บนชุดปักลายนูนแบบเรียบ สวมใส่แล้วรู้สึกถึงน้ำหนัก และดูมีบารมี

พอสวมหมวกหญิงขุนนางที่หนักอึ้งเข้าไปด้วย บุคลิกทั้งหมดก

บทที่ 229 ต่อไปนี้จะเป็นวันดีๆ

ชาติก่อน เฉิงวานวานกินไม่เก่ง แค่ข้าวหนึ่งชามต่อมื้อก็พอ

แต่ตั้งแต่มาอยู่หมู่บ้านต้าเหอ ทำงานในไร่ทุกวัน ร่างกายเหนื่อยก็หิวง่าย ความอยากอาหารค่อยๆ เพิ่มขึ้น

เกี๊ยววันนี้อร่อยมาก กินพร้อมกับคนมากมายยิ่งรู้สึกดี นางกินติดต่อกันเกือบยี่สิบลูก ท้องป่องขึ้นมา

"ป้า" เ