บทที่ 213 จ้าวเอ้อโกวล้มคว่ำ

พระอาทิตย์ตกดิน

แสงสีส้มสาดส่องทั่วทุ่งนา คันนาและเนินเขาถูกปกคลุมด้วยแสงอบอุ่น ดูราวกับภาพวาดสีน้ำมัน

ในยามที่แสงสุดท้ายยังไม่จางหาย จ้าวเอ้อโกวขับรถม้ากลับมา

เฉิงวานวานกำลังนั่งเล่นกับหมาป่าน้อยและลูกสุนัขอยู่ในลาน เงยหน้าเห็นเอ้อเอ๋อกระโดดลงจากรถม้า จูงม้าเดินเข้

บทที่ 214 คนยังไม่ตาย แต่ใจตายแล้ว

เฉิงวานวานวางงานในมือ ตามป้าหวังไปที่บ้านหลังเก่า

พอเธอเดินเข้าไป ก็ได้กลิ่นข้าวหอม เห็นหนีชิวกำลังป้อนข้าวต้มข้าวฟ่างให้ชายที่นอนอยู่บนเตียง

ข้าวต้มข้าวฟ่างสีเหลืองนี้ ไม่ได้ผสมธัญพืชอื่น และไม่ได้ใส่ผักป่า

ป้าหวังพูด: "เขามีแผลเต็มตัว กินอย่างอื่นไม่ได้ ดื่ม

บทที่ 215 การทำสบู่

อาหารกลางวันค่อนข้างง่าย

ถั่วฝักยาวผัดหมู ผัดผักเขียว ผักดอง แต่ละคนได้ข้าวต้มหนึ่งชามกับขนมแผ่นหนึ่งชิ้น

เฉิงวานวานให้ซื่อตั้นนำอาหารไปส่งให้อาจารย์หยู ให้ซานหนิวนำข้าวต้มไปให้เหอเสี่ยวหนึ่งชาม ให้เด็กคนนี้ได้สร้างความสัมพันธ์กับอาจารย์ก่อน

ทุกคนในครอบครัวนั่งกินข้าว หลังอา