บทที่ 184 ไม่ใช่คุณหนูเฉาอีกต่อไป

เฉิงวานวานตกลง

เด็กสาวชื่อเฉาหยิ่งหยิ่ง อายุสิบห้าปี เป็นคนเมืองเหอโข่ว ส่วนครอบครัวทำอะไร ไม่ยอมพูดสักคำ

ตอนนี้ในบ้านมีเก้าคน เฉิงวานวานอายุมากที่สุด คนอื่นๆ ในสายตานางล้วนเป็นเด็ก ไม่มีเรื่องการระวังตัวระหว่างชายหญิง

ส่วนอู๋ฮุ่ยเนียงแม้อายุน้อย แต่เป็นสตรีที่

บทที่ 185 แม่แกะคลอดยาก

เฉาหยิ่งหยิ่งถูกขังในหอนางโลมหนึ่งวันหนึ่งคืน ไม่ได้กินข้าวกินน้ำ

แม้จะหิวมาก นางก็กินข้าวอย่างช้าๆ กินทีละคำเล็กๆ ท่าทางมีความสง่างาม

"พี่สะใภ้ ทำอาหารอร่อยขึ้นเรื่อยๆ!" จ้าวซื่อตั้นปากเต็มไปด้วยอาหาร "หมูตุ๋นน้ำแดงชิ้นสุดท้ายผมเอาไปให้เสี่ยวเตี้ยนพวกมันกิน"

เขาเอาหมูตุ

บทที่ 186 ย้ายเข้าบ้านใหม่

ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่หมู่บ้านต้าเหอช่างงดงาม

ดวงดาวระยิบระยับประดับบนท้องฟ้า แสงจันทร์สาดส่องลงมาบนพื้นดินอย่างไม่ตระหนี่ แม้จะเป็นยามค่ำคืนก็ยังมองเห็นเส้นทางเบื้องหน้าได้ชัดเจน

เฉาหยิ่งหยิ่งนั่งลงบนทุ่งหญ้า กอดเข่าตัวเอง ปล่อยให้น้ำตาหยดลงมาทีละหยด

เธอนึกถึงเรื่องราวต