บทที่ 170 สร้างเตียงเตา

ที่หมู่บ้านต้าเหอ

เฉิงวานวานขอกระดาษหยาบคุณภาพต่ำสุดจากเฉิงเจาแผ่นหนึ่ง นั่งที่โต๊ะเริ่มวาดแบบ

ครึ่งชั่วยามก่อน เธอแอบซื้อแบบก่อสร้างเตียงเตาจากระบบ ศึกษาในห้องอยู่พักใหญ่ ถึงกล้าลงมือวาด วาดตามสภาพจริงของบ้านในตอนนี้ก็พอ ความยากจริงๆ แล้วไม่มากนัก

โครงสร้างบ้านเป็นแบบง่

บทที่ 171 พ่อลูกสาวขอบคุณพระเดช

เจิ้งหวั่งเฟิงสวมเสื้อคลุมยาวสีฟ้าอ่อน มือถือพัดพับ

เฉียนฮุยสวมเสื้อคลุมยาวสีแดงเข้ม ที่เอวห้อยหยกแกะสลักสีขาวขุ่นอย่างโดดเด่น

เฉิงวานวานเห็นรองเท้าบู๊ตของทั้งสองคนเปื้อนโคลนและเศษหญ้า จึงถอนหายใจในใจ คิดว่าในเมื่อไม่ชอบหมู่บ้านต้าเหอ แล้วจะอยู่ที่นี่ทำไม

เจิ้งหว

บทที่ 172 คำเตือนด้วยความหวังดี

แสงอาทิตย์สาดส่องจ้า

แสงแดดที่ตกกระทบใบหน้าของหลี่ซิ่วหง ทำให้เธอดูงดงามราวกับดอกไม้

เธอทำหน้าน่ารักเขินอาย ทักทายอย่างประหม่า "คุณชายเจิ้ง คุณชายเฉียน"

เจิ้งหวั่งเฟิงเบี่ยงตัวหลบ เปิดทางให้เดินผ่าน

เฉียนฮุยจ้องหลี่ซิ่วหงจนอดกลืนน้ำลายไม่ได้ สถานที่สกปรกรกรุงรัง