บทที่ 17 โจรเข้าหมู่บ้าน

กลิ่นหอมของเกาลัดลอยอยู่ในอากาศ

หวังหนีชิวกลืนน้ำลายเดินตามจ้าวซื่อตั้น: "ซื่อตั้น ขอกินอีกอันได้ไหม..."

จ้าวซื่อตั้นเหลือเกาลัดในมือแค่สองอัน เขาลังเลอยู่นาน กัดเกาลัดหนึ่งอัน แล้วยื่นส่วนที่เหลือครึ่งหนึ่งให้ จากนั้นรีบวิ่งกลับบ้าน กลัวจะถูกจับให้อันสุดท้ายไปด้วย

หวัง

บทที่ 18 ตระกูลหวังจะขายลูก

ผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านต้าเหอก็แซ่จ้าว ปีนี้อายุ 55 ปี เป็นผู้ใหญ่บ้านมากว่า 20 ปี มีบารมีในหมู่บ้านมาก

ผู้ใหญ่บ้านจ้าวเป็นคนแรกที่เอ่ยปากจะยืมข้าวให้ตระกูลหวัง 1 จิน คนอื่นก็อยากจะร่วมยืมบ้าง แต่คนที่มีข้าวเหลือในหมู่บ้านมีน้อยเหลือเกิน ทุกคนต่างประทังชีวิตด้วยความหิว ใคร

บทที่ 19 พบสระบัวผืนใหญ่

กลิ่นหอมอบอวลในห้อง

เด็กชายทั้งสี่กินอย่างเอร็ดอร่อย อู๋ฮุ่ยเนียงดื่มโจ๊กผักป่าชามใหญ่จนหมด

หวังต้าไม่ย์ตกตะลึง

แม่ของเธอมักพูดว่าบ้านข้างๆ ชีวิตลำบากมาก ยังบอกว่าเมียพี่ต้าซานกินไม่อิ่มทุกวัน นี่เป็นท่าทางของคนกินไม่อิ่มหรือ?

ทำไมเธอรู้สึกว่า ชีวิตบ้านพวกเขาลำบากกว่า?