บทที่ 167 จุดจบของจางซื่อ

ผู้คนมากมายวิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุด

หมู่บ้านต้าเหอมีคนไม่น้อย ทุกวันมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เกิดขึ้น แต่เรื่องใหญ่แบบนี้อาจจะสิบปีถึงจะเกิดขึ้นสักครั้ง

คนที่มาดูเรื่องวุ่นวายมีมากขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่ลูกสามคนของจางซื่อก็มาด้วย ลูกคนโตสุดก็อายุแค่สิบขวบ พอได้ยินคนด่าแม่ก็ร้องไห

บทที่ 168 เป็นคนที่ยืนหยัดอย่างสง่างาม

เฉิงวานวานไม่ได้ไปดูเรื่องวุ่นวายอีก

ที่บ้านมีงานมากมายรอเธอกลับไปทำ เนื้อเก้งยี่สิบกว่าจินต้องทำความสะอาดแล้วใส่หม้อตุ๋น หลังจากต้มในน้ำซุปหนึ่งชั่วยาม น้ำจะระเหยทำให้น้ำหนักลดลงบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไร รวมกับของอื่นๆ แล้วก็ยังมีมากพอ

เหลืออีกสามสี่จินทำให้เด็ก

บทที่ 169 ขายเนื้อตุ๋นสามารถรวย

แต่เช้าตรู่

ไก่ขันเสียงก้องกังวาน

เฉิงวานวานตื่นนอน เห็นอู๋ฮุ่ยเนียงนั่งอยู่ในลานบ้านกำลังตัดเสื้อฤดูใบไม้ร่วงให้ทุกคนในครอบครัว

เสื้อฤดูร้อนทำจากผ้าป่านหยาบชั้นเดียว เสื้อฤดูใบไม้ร่วงต้องเย็บสองชั้น ต้องเว้นช่องว่างระหว่างผ้าสองชั้น พอถึงฤดูหนาวก็ยัดดอกต้นอ้อ ปุ