บทที่ 15 ได้เงินครึ่งตำลึง

คุณย่าจ้าวตกใจจริงๆ

คุณย่าวางเข็มด้ายในมือ เดินเข้าไปดู เห็นว่าเป็นชามเนื้อจริงๆ ทั้งแดงทั้งขาว สีสวยน่ากินมาก

"เมื่อวานแม่ไปบ้านลุงใหญ่" จ้าวซื่อตั้นยื่นชามให้ "ปิ่นเงินของย่าแม่แย่งกลับมาแล้ว เอาไปแลกเนื้อที่เมืองได้เยอะเลย!"

เขาเลียริมฝีปาก วางชามแล้ววิ่งกลับ กลัวว

บทที่ 16 เกาลัดเคลือบน้ำตาล

เฉิงวานวานยกมือขึ้นลูบศีรษะ และโดนลูกกลมๆ ที่มีหนามทิ่มมือ

เธอรู้สึกคุ้นเคยกับลูกกลมหนามนี้ จึงใช้นิ้วแกะออกดู ก็ตกตะลึงทันที มันคือเกาลัด

เธอเงยหน้าขึ้น เห็นต้นเกาลัดต้นหนึ่งซ่อนอยู่ในหมู่ต้นไม้ใหญ่ ในฤดูนี้เกาลัดห่อหุ้มด้วยเปลือกสีเขียว มองจากระยะไกลแทบจะมองไม่เห็นว

บทที่ 17 โจรเข้าหมู่บ้าน

กลิ่นหอมของเกาลัดลอยอยู่ในอากาศ

หวังหนีชิวกลืนน้ำลายเดินตามจ้าวซื่อตั้น: "ซื่อตั้น ขอกินอีกอันได้ไหม..."

จ้าวซื่อตั้นเหลือเกาลัดในมือแค่สองอัน เขาลังเลอยู่นาน กัดเกาลัดหนึ่งอัน แล้วยื่นส่วนที่เหลือครึ่งหนึ่งให้ จากนั้นรีบวิ่งกลับบ้าน กลัวจะถูกจับให้อันสุดท้ายไปด้วย

หวัง