บทที่ 135 ถือขนไก่เป็นคำสั่ง

แดดยามบ่ายร้อนมาก

เซินเจิ้งยืนอยู่ในลานได้สักพักก็ทนความร้อนไม่ไหว เขาโยนไม้นวดข้าวในมือ ล้วงเข้าไปในอกตามความเคยชินเพื่อหยิบพัด แต่ล้วงเปล่า

อาฟูเด็กรับใช้รีบฉีกใบไม้ใหญ่มาพัดให้ "คุณชาย ท่านไปนั่งพักข้างๆ สักครู่เถิด งานพวกนี้ให้ข้าน้อยทำเอง"

ป้าจ้าวบอกคนละห้าจิน

บทที่ 136 นิสัยคุณชายของเซินเจิ้ง

เซินเจิ้งเดินออกจากคันนาอย่างเชิดหน้าชูตา

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็ได้ยินเสียงพวกแม่บ้านในทุ่งนาคุยกันระหว่างเกี่ยวข้าว

"ได้ยินมั้ย จางซื่อกับจ้าวฟู้กุ้ยมีอะไรกันอีกแล้ว"

"ใช่เลย ดูเหมือนจางซื่อจะท้องด้วย"

"โอ้โห แย่แล้ว หญิงม่ายท้องนี่เรื่องใหญ่นะ สมัยก่อนต้อ

บทที่ 137 นายบ่าวโชคร้าย

ความมืดค่อยๆ ทาบทับ

ทั้งหมู่บ้านต้าเหอไม่ได้เงียบลง เสียงไม้นวดข้าวดังมาจากทุกบ้าน

ข้าวมากมายในลานบ้านไม่อาจปล่อยทิ้งไว้ได้ ต้องนวดให้เสร็จในคืนนี้แล้วเก็บเข้าบ้าน รอให้ฟ้าเปิดมีลม ค่อยเอาข้าวที่นวดแล้วออกมาฝัดอีกที

แสงจันทร์สว่างจ้า แม้ไม่ต้องจุดคบเพลิงก็มองเห็นชัด

ใน