บทที่ 127 ผู้ใหญ่บ้านพิจารณาความดีความชอบ

ท่านนายอำเภอเซินมาอย่างยิ่งใหญ่ และจากไปอย่างยิ่งใหญ่

เมื่อท่านขุนนางจากไป ทั้งหมู่บ้านต้าเหอก็คึกคักขึ้นมา

"ท่านนายอำเภอเซินเป็นเหมือนพ่อแม่คนที่สองของพวกเรา ปีนี้แค่ส่งข้าวหนึ่งในสิบห้า ที่เหลือเป็นของพวกเราเอง"

"ยังพระราชทานที่รกร้างพันไร่ให้หมู่บ้าน

บทที่ 128 ซื้อที่รกร้าง

ชาวบ้านต้าเหอรู้สึกกังวล

พวกเขาเพิ่งส่งลูกมาเรียนหนังสือได้ไม่กี่วัน เฉิงเจาก็จะจากไปแล้ว

ก่อนหน้านี้ตอนที่เฉิงเจาไม่สามารถสอบซิ่วไฉ่ได้ พวกเขาเสียดายในใจ แต่ก็ดีใจ เพราะการที่เฉิงเจาไม่ได้เข้าสอบ จึงอยู่สอนหนังสือให้เด็กๆ ที่หมู่บ้านต้าเหอ

ตอนนี้เฉิงเจาได้รับการรับรองจา

บทที่ 129 ฟังก์ชันเก็บของในร้านค้า

หลังส่งผู้ใหญ่บ้านกลับ

เฉิงเจารับผิดชอบเก็บชามล้างชาม งานพวกนี้หมุนเวียนกันทำ วันนี้เป็นเวรของเขา เขานั่งยองๆ ข้างอ่างไม้ ล้างชามตะเกียบทั้งหมดรอบหนึ่ง แล้วล้างน้ำอีกรอบ เอาเข้าไปเรียงในครัวให้เรียบร้อย แล้วเอากระด้งครอบไว้ กันหนูปีนป่ายตอนกลางคืน

"โอ๊ย จะให้ถง