บทที่33

วันเวลาผ่านไปร่วมสองเดือน วันนี้วาดฝันตื่นเช้ากว่าทุกครั้งหลังจากได้รับข่าวว่าโทมัสกำลังจะเดินทางกลับมา ใบหน้าของเธอดูสดใสกว่าครั้งไหน ๆ ร่างกายผมบางอยู่ในชุดคลุมท้องสีชมพูลายดอกเดซีสีหวานดูเบ่งบานมีชีวิตชีวามากกว่าทุกครั้ง

"คุณฝันไปนั่งพักเถอะค่ะ เดี๋ยวทางนี้ป้าจัดการเอง"

"ไม่เป็นอะไรค่ะป้

บทที่34

ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดเติมแต่งดูน่าเป็นห่วงในสายตาของป้าแม่บ้านเมื่อเห็นว่าวาดฝันนั้นต้องลุกขึ้นมาทำอาหารให้กับเอ็มม่าตั้งแต่เช้าตรู่ทั้งที่เธอนั้นยังตั้งท้องอ่อน ๆ

"ให้ป้าทำเองจะดีกว่านะคะคุณวาดฝัน"

"ไม่เป็นอะไรค่ะป้า นี่มันเป็นหน้าที่ของฝัน"น้ำเสียงแหบแห้งเอ่ยตอบพร้อมกับตัดวางจานอาหารลง

บทที่35

อ้วก อ้วก

เสียงอาเจียนอย่างรุนแรงดังขึ้นภายในห้องน้ำพร้อมกับหยาดเลือดกำเดาไหลทะลักออกมา เส้นผมสีดำสนิทขับดวงหน้าซีดให้ขาวดังหิมะ ความมืดมิดไร้ขอบเขตกำลังห้อมล้อมรอบตัวของเธอเมื่อผลตรวจเลือดในครั้งนี้เป็นไม่น่ายินดีสำหรับคุณแม่ตั้งครรภ์อย่างเธอเลยสักนิด

'คนไข้คิดดีแล้วหรือครับ ตอนนี้เซลล์มะเ