บทที่30

อาการที่ร้อนอบอ้าวทำให้วาดฝันรู้สึกหน้ามือจนต้องรีบจอดรถข้างทางหลังจากที่ขับออกมาจากวัดได้ไม่ถึงไหน เธอสัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่ผิดจังหวะอีกทั้งยังอาการคลื่นใส้ตีขึ้นมาจุดลำคอ

เธอไม่รอช้ารีบตั้งสติควานหาถุงพลาสติกที่เตรียมไว้ยามฉุกเฉินออกมา

อ้วก อ้วก

หยาดน้ำตารินไหลพร้อมกับเสียงอา

บทที่31

จากวันเป็นสัปดาห์ จากสัปดาห์เป็นเดือนที่โทมัสบินกลับไปต่างประเทศ ชีวิตของเธอในตอนนี้มันว่างเปล่าไร้ชีวิตชีวา สีหน้าเศร้าหมองเหม่อมองไปยังนอกหน้าต่างสายฝนโหมกระหน่ำเทลงมาไม่ต่างอะไรกับเรื่องราวร้ายแรงในชีวิตของเธอตอนนี้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"คุณวาดฝันคะ"

"ฝันไม่หิวค่ะ ป้าเอาไปเก็บได้เลย"น้ำเสียงเห

บทที่32

ยิ่งเวลาผ่านไปร่างกายของวาดฝันยิ่งซูบผอม จะมีเพียงแต่หน้าท้องของเธอเท่านั้นที่เริ่มนูนเด่นออกมาให้เป็นที่จับตาของทุกคน

"ข้าวต้มกุ้งร้อน ๆ ไม่ใส่กระเทียมเจียวไม่ใส่ต้นหอมเสร็จแล้วค่ะคุณฝัน"

"ขอบคุณป้ามากเลยนะคะ"

"มาค่ะเดี๋ยวป้าช่วย"ป้าแม่บ้านรีบเข้ามาช่วยพยุงร่างอ่อนแรงของวาดฝันให้ลุกขึ้นนั่