บทที่10

ต้นกล้ากลับเข้ามาในห้องหลังจากทานมื้อเย็นกับผู้เป็นพ่อเสร็จ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับเสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นดั่งเช่นทุกวัน

"ว่ายังไงครับที่รักของกล้า"วาดฝันในชุดนอนสีชมพูสายเดี่ยวดูน่ารักกำลังนั่งมองแฟนหนุ่มผ่านกล้องโทรศัพท์ ในสายตาของเธอดูวิตกกังวลยังไงชอบกล จนแฟนหนุ่มรู้สึกเป็นกังวล

"เป็

บทที่11

พรึ่บ

"วาดฝัน"รูปหน้าหล่อเหลาหันมองไปยังทางอื่น ภาพประติมากรรมชั้นเอกตรงหน้าทำให้หัวใจแกร่งเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งจนแทบจะทะลุออกมาอยู่นอกอก เมื่อชุดนอนตัวถูกถอดออกมากองตรงเอวคอด ดอกบัวตูมพอดีมือชี้เด่นทำเอาชายหนุ่มต้องกลืนน้ำลาย

"ใส่เสื้อผ้าเถอะนะฝัน"

"ทำไมล่ะ กล้าไม่ต้องการฝันเหรอ"วาดฝันวางฝ

บทที่12

บรรยากาศในยามเช้าเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความรักของทั้งสอง หญิงสาววัยใสอยู่ในชุดเดรสสีชมพูกระโปรงบานแต่งหน้าโทนเดียวกันยิ้มอย่างร่าเริงไม่ต่างอะไรจากแฟนหนุ่มซึ่งทั้งสองได้พากันมาฉลองครบรอบหนึ่งปีที่คบเป็นแฟนกัน ณ ที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังกลางเมืองกรุง

"อยากได้อะไรเป็นของขวัญไหม"ต้นกล้าเอ่ยถามแ