บทที่7

7.ข้าจะดูแลท่

กู้หรูเฟิงตกตะลึงพรึงเพริด “แม้เจ้าและข้าเป็นสามีภรรยากัน ทว่าต่างก็อยู่อย่างทนทุกข์ ใยต้องมาสนใจเรื่องความเป็น ความตายของอีกฝ่ายด้วยเล่า?

“ความเป็นความตายอะไรกัน ทำนใช้ขึ้นสมองจนสติเลอะ เลือนไปแล้วรี?” หลิ่วเจินพูดใส่เขา พลางเอามือแตะหน้าผาก อีกฝ่าย และพบว่ามันไม่ร้อนแล้ว เลยไม

บทที่8

8.เรื่องเร่งด.

สามสิ่งเร่งด่วนยามนี้ได้แก่ ข้อแรก นั่นคือบ้านมีรอยแตกรั่ว ข้อ ต่อมาคือ ไม่มีฟืนใช้ และข้อสามคืออาการบาดเจ็บที่ขาของกู้ หรูเฟิง

แม้นบ้านมีรอยแตกรั่ว แต่มันก็มีมาก่อนหน้านั้นนานแล้ว และยามนี้มันอาจไม่ใช่ปัญหาอันเร่งด่วนจริง ๆ ขาที่บาดเจ็บ ของกู้หรูเฟิงนั้น ก็ไม่น่าวิตกสักเท่าใด

บทที่9

9.เชิญหมอมารั…

“ข้าตั้งราคาน้อยมากแล้ว นอกจากนี้ โสมต้นไม่ใหญ่มากแล้ว อย่างไร ? ต้นจะเหี่ยวหรือบาง คล้ายว่าหาได้มีผลอันใดไม่? ถึง อย่างไรเถ้าแก่ก็ต้องเอาไปบดจนเป็นผงอยู่ดี ในฐานะคนเป็น หมอเหมือนกัน ต่อให้เป็นหมอแผนตะวันตก ทว่าหลิ่วเจินเอง นั้น ยังมีความรู้ความเข้าใจในการใช้ยาแผนโบราณอีกด้วย ย