บทที่36

36.เปลี่ยนบทบ..

หลิ่วเจินไม่ส่งเสียงเลยสักแอะ การพูดนั้นต้องใช้พลังงาน มหาศาล มิสู้เอาพละกำลังทั้งหมดมาใช้แย่งผ้าปูที่นอนตึกว่า อีกทั้งนางไม่มีกำลังและเวลาพอจะไปทะเลาะกับหญิงน่าเบื่อ หน่ายเช่นนี้อีกแล้ว นางอยากรีบจบปัญหาแล้วรีบกลับบ้านไป นอนพักโดยเร็ว

ใบหน้าของภรรยาผู้ใหญ่บ้านฉายแววมุ่งร้าย

บทที่37

37ผู้ใหญ่บ้า

ฮือ ๆ สามีข้า ท่านรู้ไหม คุณคุณชายกู้น่ะ เขาฉวยโอกาส ตอนเมาครอบครองลูกสาวเรา และกระทั่งภรรยาเขาก็รังแกเรา ลูกสาวที่น่าสงสารของพวกเราชื่อเสียงป่นความบริสุทธิ์ก็ หมดสิ้นแล้ว…” ขณะพร่ำรำพัน มือก็หยิกหลังมือเชียงเช่า อย่างแรงหนึ่ง

เชียงเช่าทนความเจ็บปวด แต่ก็รู้ว่าควรทำอย่างไร ครั้น

บทที่38

38.ความเที่ยง…

กู้หรูเฟิงได้ยินคำพูดและได้เห็นบทบาทการแสดงของเซียงเช่า ทำให้เขาไม่พอใจมาก ในที่สุดเขาก็เข้าใจถึงคำกล่าวที่ว่า “ความลึกในพระราชวังประหนึ่งความลึกของท้องทะเล” แม้แต่ ในหมู่บ้านกันดารเช่นนี้ ผู้คนก็ยังซับซ้อนซ่อนเงื่อนเหมือนกัน หรือ ไม่ต้องพูดถึงการต่อสู้แย่งชิงอำนาจและผลประโยชน