ตอนที่ 92 ไม่อยากเห็นพวกเขาอีกแม้เพียงแวบเดียว

เมื่อแม่หม้ายหลี่ได้ฟังคำด่าของเถียนซื่อก็โมโห นางคิดจะด่ากลับ แต่พอเงยหน้ามาเห็นลู่เจียวที่กำลังมองนางด้วยสีหน้าเย็นยะเยือก นางก็ตกอกตกใจ

นางหันหลังแล้วเดินออกไป หลัววั่งไฉกับเสิ่นเสี่ยวซานที่ตามนางมาก็ไม่กล้าอยู่ต่อเช่นกัน

เพียงแต่ทั้งสามเพิ่งเดิน

ตอนที่ 93 มีแต่รักษา ไม่ทำร้าย

เด็กน้อยทั้งสี่เห็นท่านพ่อท่านแม่กำลังจะไปก็รู้สึกกลัวจนใบหน้าเล็กๆ ซีดเผือด

ต้าเป่าสีหน้าซีดเซียวที่สุด ริมฝีปากเล็กเม้มแน่น ถึงขั้นตัวสั่นเล็กน้อยด้วย

ลู่เจียวเอื้อมมือไปโอบกอดเขาครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตามด้วยกอดเอ้อร์เป่า ซานเป่า และซื่อเป่า จากนั้นนางก็หันกลับไป

ตอนที่ 94 ลู่เจียวลงมือผ่าตัด

หร่วนซื่อยังไม่ยอมรามือ แต่เซี่ยเหล่าเกินปรามนางไว้ก่อน “พอแล้ว”

ผู้ใหญ่บ้านกับจู๋จ่างขึงตาใส่หร่วนซื่ออย่างเดือดดาล ตัวป่วนประจำครอบครัวคนนี้ น่าให้เจ้าสี่ทิ้งนางไปเสีย ปล่อยนางไสหัวกลับไปอยู่สกุลหร่วนของตัวเอง 

“เอาละ ทุกคนออกไปรอข้างนอกเถอะ แค่ส่งคนให้ท่านหมอฉีก็