บทที่ 88

ตอนที่ 88 เสิ่นซิ่วหายตัวไป

ลู่เจียวเลิกสนใจชายหน้าโหด หันหลังเดินจากไป แต่จู่ๆ มีดผ่าตัดกลับหายไปจากมือของนางในชั่วพริบตา

ชายที่อยู่ด้านหลังเห็นภาพนี้อย่างชัดเจน จึงกระถดถอยหลังไปอย่างหวาดผวา

แม่นางผู้นี้ไม่ใช่คน ต้องไม่ใช่คน นางเป็นผี

อันที่จริงลู่เจียวจงใจทำให้ชายผู้นี้ขวัญเสีย ต่

บทที่ 89

ตอนที่ 89 ทั้งตระกูลล้วนยินดี

ลู่เจียวกล่าวจบก็ไม่เปิดช่องให้ป้ากุ้ยฮวาพูดอีก รีบเดินจากไปทันที ป้ากุ้ยฮวาที่อยู่ข้างหลังยังคงพูดจ้อต่อไป

“เด็กคนนี้เป็นคนดีจริงๆ เมื่อก่อนข้ามองนางผิวเผินเกินไป”

นางพูดจบก็เดินไปทางเรือน เพิ่งเดินไปได้สองสาวก้าวแล้วส่ายหน้าพึมพำ “ไม่ได้ ข้ายังต้องชดเชย

บทที่ 90

ตอนที่ 90 โง่หรือพิการ

เถียนซื่อยื่นมือไปบีบจมูกซื่อเป่า “เจ้าปีศาจตะกละนี่ ตอนนี้มีของอร่อยกินแล้วหรือ”

“มีของอร่อยมากินกับท่านพ่อท่านแม่แล้วก็ท่านยายด้วย” ซื่อเป่าตอบพร้อมรอยยิ้ม

ลู่กุ้ยเดินออกมาจากห้องแล้วถามว่า “ไม่มีส่วนของท่านน้าบ้างหรือ”

“ข้าลืมท่านน้าไปได้อย่างไร” ซื่อเป่าตอบ