ตอนที่ 86 ขอคารวะเป็นอาจารย์

ลู่เจียวไม่คิดจะปิดบังเจ้าของหอยาเป่าเหอ ฉีเหล่ยดูมีความสัมพันธ์ที่ดีกับจ้าวหลิงเฟิง ต่อให้นางไม่พูด ฉีเหล่ยก็ต้องบอกให้เขาอยู่แล้ว

ลู่เจียวลอบสังเกตบุรุษตรงหน้า บุรุษคนนี้หล่อเหลาจนไม่อาจบรรยาย คิ้วคมดั่งใบหลิว ดวงตาวาววับดุจดวงดารา แม้สีหน้าจะเย็นชา ทว่าทุกการเคลื่อน

ตอนที่ 87 ไม่รู้ว่าสุนัขกินหรือไม่

ทว่าลู่เจียวไม่อยากให้ฉีเหล่ยดูนางผ่าตัดในวันพรุ่งนี้ เพราะนางจำเป็นต้องใช้ยาชาและยาปฏิชีวนะในการผ่าตัดให้เซี่ยอวิ๋นจิ่น ของพวกนี้ไม่ควรให้เขาเห็น

ยาชาและยาปฏิชีวนะที่อยู่ในห้วงอากาศของนางเหลือไม่มากแล้ว พรุ่งนี้คงใช้หมด ต่อไปก็คงต้องคิดค้นยาเหล่านี้ออกมาก่อน ถึง

ตอนที่ 88 เสิ่นซิ่วหายตัวไป

ลู่เจียวเลิกสนใจชายหน้าโหด หันหลังเดินจากไป แต่จู่ๆ มีดผ่าตัดกลับหายไปจากมือของนางในชั่วพริบตา

ชายที่อยู่ด้านหลังเห็นภาพนี้อย่างชัดเจน จึงกระถดถอยหลังไปอย่างหวาดผวา

แม่นางผู้นี้ไม่ใช่คน ต้องไม่ใช่คน นางเป็นผี

อันที่จริงลู่เจียวจงใจทำให้ชายผู้นี้ขวัญเสีย ต่อให้เขาพูด