ตอนที่ 739 เจ็บปวด

หลิวโส่วฝู่จ้องมองหลิวจื่อเหยียน หลิวจื่อเหยียนแค่นยิ้มเอ่ยขึ้นว่า “ใต้เท้าโส่วฝู่ช่างคิดได้ ในเมื่อข้าเดินก้าวนี้แล้ว ไม่ตายย่อมไม่เลิกรา ไยจะถอนคำร้อง ท่านก็ช่างคิดเกินไปแล้ว”

หลิวจื่อเหยียนแค่นยิ้มมองหลิวโส่วฝู่ “ชีวิตของท่านช่างเห็นแก่ตัว เพื่อผลประโยชน์ตนเอง ไม่เคยนึกเสียใจ

ตอนที่ 740 แทงใจ

ในห้องโถงตระกูลเซี่ยเต็มไปด้วยเสียงร่ำไห้คร่ำครวญน่าสงสาร ลู่เจียวรีบปลอบใจสองผู้เฒ่า “ท่านปู่หลิวกับท่านย่าหลิว พวกท่านอย่าเสียใจไปเลย”

นางรู้ว่าตอนนี้สองผู้เฒ่าทุกข์ใจอย่างมาก ไม่รู้จะทำเช่นไรดี

แต่ลู่เจียวเองก็ไม่คิดว่าหลิวจื่อเหยียนทำผิดอันใด หากเขาไม่สะสางบัญชีแค้นแทนมารดา

ตอนที่ 741 ผมขาว

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นท่านปู่หลิวกับท่านย่าหลิวบีบคั้นหลิวจื่อเหยียนไม่หยุด เขาก็ทนไม่ไหวกล่าวน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ท่านปู่หลิวกับท่านย่าหลิว เหตุใดพวกท่านเอาแต่ตำหนิจื่อเหยียน เขาทำผิดตรงไหน คนที่สังหารผู้อื่นไม่ควรโดนลงโทษหรือ เขาเกิดเป็นบุตร ไม่ควรแก้แค้นแทนมารดาหรือ อีกอย่าง คนที่เขา