ตอนที่ 53 ไร้ยางอาย

ลู่กุ้ยเห็นเถียนซื่อแสยะยิ้มแล้วยัดขนมในมือเข้าปากโดยไม่สนใจเขาตะลึงไป

ลู่กุ้ยทำหน้าขมขื่น นี่เป็นแม่แท้ๆ ของเขาจริงหรือ เขาคงถูกเก็บมาเลี้ยง ต้องถูกเก็บมาเลี้ยงแน่ๆ

เถียนซื่อกินขนมไปหนึ่งชิ้น ลู่เจียวก็อาศัยตะกร้ามาบังมือนาง เอาลูกท้อสองลูกออกจากห้วงอากาศ แบ่งหนึ่งลูกให้เถี

ตอนที่ 54 น้องชายกลับสู้สุนัขตัวหนึ่งไม่ได้

ลู่เจียวไม่สนใจหร่วนซื่อ หลังกล่าวทักทายบุรุษสี่คนนั้นแล้วก็เดินจากไป

นางแบกตะกร้าสานเข้าไปในห้องครัว หาโอกาสเก็บเนื้อทรายและกระต่ายเข้าไปในห้วงอากาศ ตอนอยู่ต่อหน้าเถียนซื่อและลู่กุ้ย นางไม่กล้าเก็บเข้าไป แต่ถ้าทิ้งเนื้อเหล่านี้ไว้ข้างนอกนานก็จะเสีย

ลู

ตอนที่ 55 หย่ากับนางในไม่ช้าก็เร็ว

ลู่เจียวคิดแล้วก็คลี่ยิ้มสดใส แล้วหันหลังเดินออกมา ทว่าตอนถึงประตู รอยยิ้มก็จางหายไปพร้อมสีหน้าเศร้าสร้อยมาแทนที่

เถียนซื่อจ้องหร่วนซื่อที่ร้องไห้โวยวายอยู่หน้าประตูห้องโถง ทั้งยังด่าอย่างเดือดดาล “นางสารเลว คิดจะทำลายชื่อเสียงของลูกสาวข้าอีกแล้วใช่ไหม ที่ผ่านมา