ตอนที่ 501 ไม่รู้ยางอาย

หลี่อวี้เหยาเห็นลู่เจียว ก็รู้สึกว่าถูกนางทำเอาตาลายไปหมด นางเดินมาดึงลู่เจียวไปมองซ้ายมองขวา มองรอบๆ ก่อนจะอุทานตกใจว่า “น้องสาวข้า ทำไมข้ารู้สึกว่าเจ้าเหมือนจะงามขึ้น งามล่มเมืองเป็นเช่นนี้นี่เอง”

จู้เป่าจูกับถานเสี่ยวยามองแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วย

จู้เป่าจูเป็นคนปากตรงกั

ตอนที่ 502 ขับไล่ไป

ลู่เจียวพอได้ฟังก็คิดจะไป สวีโต้วไม่เพียงแต่เป็นมารดาน้องสะใภ้นาง ยังเป็นผู้จัดการร้านค้านาง ที่สำคัญหากนางช่วยสวีโต้วขับไล่ยายเฒ่าซูกับตาเฒ่าซูออกไปได้ บ้านพวกนางวันหน้าก็จะสงบสุขแล้ว

ลู่เจียวครุ่นคิด รีบพยักหน้า “ได้ ไปช่วยนางสักแรง เจ้าไปบอกท่านอาเซียว พาคนสองคนตามข้าไป”

“

ตอนที่ 503 รีบเร่งเดินทางกลับมาทั้งคืน

จู้เป่าจูทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว เสียงดังกล่าวว่า “ดูท่าพวกเขากวาดข้าวของไปไม่น้อย”

ถานเสี่ยวยากระซิบว่า “ดูท่าจะใช่”

ตาเฒ่าซูกับยายเฒ่าซูไม่ได้สนใจพวกนาง สนใจแต่หิ้วห่อเล็กห่อใหญ่เดินออกไป ตอนเดินผ่านหน้าลู่เจียว ต่างก็มีทีท่าระแวดระวังกลัวว่าลู่เจียวจะให้คนขว