บทที่ 453

ตอนที่ 453 มาขอร้องแล้ว

เซี่ยหลานในลานอดแค่นเสียงฮึไม่ได้ “นี่ต้องเป็นความคิดลู่เจียวเป็นแน่ หญิงผู้นั้นทนเห็นบ้านเราได้ดีไม่ได้ ย่อมต้องเป็นความคิดนาง”

เฉินหลิ่วเองก็เห็นด้วยกับเซี่ยหลาน “ถูกต้อง ข้าดูแล้วเรื่องนี้มีแต่หญิงผู้นั้นทำ หญิงผู้นั้นไม่ใช่คนดี ท่านพ่อต้องคุยกับน้องสามให้ดีๆ

บทที่ 454

ตอนที่ 454 เจ้ามันลูกเวรลูกกรรม

เซี่ยอวิ๋นจิ่นไม่พูด เซี่ยเหล่าเกินก็เริ่มรู้ความ เขามองหร่วนซื่อพลางตวาดว่า “เจ้ารีบไปซะ ที่นี่คือตระกูลเซี่ย ไม่เกี่ยวอันใดกับเจ้า”

เซี่ยเหล่าเกินกล่าวจบ ก็มองไปยังหร่วนหย่งน้าชายตระกูลหร่วนอย่างไม่เป็นมิตร ตวาดว่า “หร่วนหย่ง หากเจ้ายังไม่ยอมพาพี่สาวเจ

บทที่ 455

ตอนที่ 455 เจ้ารอกินอาหารหมูก็แล้วกัน

หร่วนหย่งโมโหมาก คว้ามือหร่วนซื่อลากออกไปทันที เรื่องเล็กแค่นี้ก็ทำไม่สำเร็จ ไร้ประโยชน์จริง

เซี่ยอวิ๋นจิ่นด้านหลังสีหน้าเย็นชามองตามหลังหร่วนหย่งน้าชายตนกับหร่วนซื่อ พลันเรียกไว้ว่า “เดี๋ยวก่อน”

หร่วนหย่งกับหร่วนซื่อหันหน้ากลับมามอง แววตาหร่วนซื่