บทที่ 425

ตอนที่ 425 กินอาหารสุนัขกันอิ่มแปล้

เจ้าหนูน้อยทั้งสี่กินไปก็เล่าให้ลู่เจียวฟังไปว่า “ท่านแม่ เมื่อเช้าท่านพ่อบอกพวกเราว่า สองสามวันนี้จะไม่ไปอ่านตำราที่สำนักศึกษา จะอยู่บ้านอ่านตำรา ท่านพ่อจะสอนพวกเราวาดรูปด้วย”

“ใช่ ท่านพ่อวาดรูปเก่งมาก ครั้งก่อนช่วยพวกเราวาดภาพบ้านที่เหมือนบ้านเดิ

บทที่ 426

ตอนที่ 426 ผู้หญิงควรอ่อนโยน

ในห้องโถงลู่เจียวรู้สึกอายหันถง จึงส่งสายตาปรามเซี่ยอวิ๋นจิ่นให้สงบเสงี่ยมหน่อย

เซี่ยอวิ๋นจิ่นรีบยิ้มพยักหน้ารับว่าทราบแล้ว ตอนเขาหันไปมองหันถง แววตากลับคืนสู่ความสงบนิ่งดังเดิม

ในใจหันถงแอบกล่าวว่าลำบากอวิ๋นจิ่นแล้ว รู้สึกไม่พอใจที่ถูกปฏิบัติต่างกัน

เ

บทที่ 427

ตอนที่ 427 คนเราไม่อาจมองแต่ภายนอก

จ้าวหลิงเฟิงในห้องโถงเห็นด้วยกับคำพูดเซี่ยอวิ๋นจิ่นขึ้นมาทันที “จริง หญิงผู้นี้ไม่เหมาะเป็นหญิง นางเป็นหญิงแก่หยาบกระด้าง”

จ้าวหลิงเฟิงเพิ่งกล่าวจบ นอกประตูก็มีเงาร่างหนึ่งพัดวูบเข้ามารวดเร็ว “ข้าคือหญิงแก่หยาบกระด้าง แล้วเจ้าเล่า หญิงปากยื่นปากยาวนิ