บทที่ 356

ตอนที่ 356 แทบจะเด็ดหัวเขาทิ้ง

สีหน้าเซี่ยอวิ๋นจิ่นแปรเปลี่ยนพร้อมกับจะก้าวออกจากห้องไปในทันที หลินตงนอกประตูเดินเข้ามาก็รายงานว่า

“คุณชาย ไม่ได้การแล้ว คนรับใช้ตระกูลหันชิงตัวคุณชายรองไปแล้ว ได้ยินท่านอาเหวินว่าคิดขวางไว้ ถูกเขาเตะกระเด็น เขากอดคุณชายวิ่งออกไป”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นนึกถึงค

บทที่ 357

ตอนที่ 357 อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่น

คนในห้องล้วนเป็นคนที่ไว้ใจได้ เซี่ยอวิ๋นจิ่นไม่ได้คิดปิดบังพวกเขา ให้ลู่กุ้ยพาเด็กๆ ออกไปหาอะไรกินก่อน ลู่กุ้ยรับคำพาเด็กๆ ออกไป แม้ว่าเด็กทั้งสามคนยอมไป แต่ก็ยังคงเป็นห่วงเอ้อร์เป่ามาก

ลู่เจียวดึงลูกๆ มาปลอบใจ พวกนางต้องคิดหาทางช่วยเอ้อร์เป่ากลับมา พวกล

บทที่ 358

ตอนที่ 358 เจ้ารู้ไหมว่าข้าชอบเจ้าเพียงใด

เซี่ยอวิ๋นจิ่นครุ่นคิดแล้วก็ปลอบหันถง “เจ้ากลับไปก่อน พยายามสงบสติอารมณ์ตนเองให้ได้ เข้าร่วมการสอบย่วนซื่อสองสามวันให้เสร็จ ส่วนหนานเฟิงข้าจะช่วยเจ้าพากลับมาเอง”

“ขอบคุณเซี่ยอวิ๋นจิ่น เจ้าจะต้องดูแลตัวเองให้ดีด้วย”

หันถงเป็นห่วงเซี่ยอวิ๋นจิ่