ตอนที่ 338 ชีวิตจากนี้ราบรื่นสงบสุข ชีวิตจากนี้มีแต่โชควาสนา

พอลู่เจียวกล่าว หลิ่วไหลตี้ยิ่งร้องไห้หนัก “ขอบคุณเหนียงจื่อ ขอบคุณเหนียงจื่อที่มอบทางรอดชีวิตให้พวกเราสองแม่ลูก”

ลู่เจียวบอกให้เฝิงจือพานางออกไป ให้นางไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ล้างหน้าล้างตาก่อน

เฝิงจือรับคำพานางออกไป ลู่เจียวกล่าวกับเซี

ตอนที่ 339 ทั้งสองคนต่างวุ่นวายใจ

ในห้องโถง ลู่เจียวกับเจ้าหนูน้อยทั้งสี่กินข้าวอยู่ก็พลันมีสีหน้าแปรเปลี่ยน หันไปมองลู่กุ้ยพร้อมกันทันที

“เขาบาดเจ็บได้อย่างไร”

“ท่านพ่อเป็นอะไร เป็นอะไร”

เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ตกใจร้องไห้ ไม่กินข้าวกันแล้ว ไถลตัวลงจากเก้าอี้วิ่งไปถามลู่กุ้ยอย่างร้อนใจ

ลู่กุ้ยรีบ

ตอนที่ 340 เจ้าคือแสงตะเกียงส่องทางข้า

ลู่เจียวได้ฟังเซี่ยอวิ๋นจิ่น คิดแล้วก็รู้สึกว่าที่เขาว่ามาน่าจะถูกทางอยู่บ้าง

“ต้องหาตัวคนผู้นี้ออกมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นเรื่องนี้คงยุ่งยาก หากหาตัวคนผู้นี้ออกมาได้ก็จะรู้ว่าเรื่องนี้เขาได้นำไปบอกผู้ใด พวกเราจะไล่ตามเถาวัลย์ไปหาผลแตงได้ว่าคนบงการลอบสังหารเจ้าคื