ตอนที่ 305 ซานเป่าถูกชิงตัวไป

ลู่เจียวยิ้มกล่าวว่า “ได้ งั้นก็ดีใจละกัน ใช่แล้ว แม่ซื้อกล่องไม้แกะสลักให้พวกเจ้าคนละใบดีไหม เอาไว้ใส่ของเล่นพวกเจ้าโดยเฉพาะ เดี๋ยวพวกเราไปซื้อของเล่นที่ร้านกัน”

แม้ว่าอำเภอชิงเหอยากจน แต่ร้านค้าตามท้องถนนก็มีไม่น้อย ในบรรดาร้านค้าเหล่านี้ก็มีคนไม่น้อยขายของ

ตอนที่ 306 ผู้บงการเบื้องหลัง

ลู่เจียวกำลังจะพูด ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งมาอย่างร้อนใจ พวกนางหันไปมองก็เห็นเซี่ยอวิ๋นจิ่นพาลู่กุ้ย พุ่งเข้ามาอย่างร้อนใจ

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นลู่เจียวกับซานเป่าไม่เป็นไร ใจที่หนักอึ้งก็พลันคลายลง

เขาก้าวเข้าไปถามอย่างห่วงใยกล่าวว่า “ลู่เจียว เจ้าไม่เป็นไรใช่

ตอนที่ 307 เช่นนั้นก็อย่าโทษว่าเขาใจร้าย

ช่างไม้ทำงานไปก็คุยกับลู่เจียวไป “ลู่เหนียงจื่อ ท่านฉลาดหลักแหลมจริง ถึงกับคิดของเล่นมากมายให้คุณชายได้เรียนรู้กัน”

ลู่เจียวกำลังเอาหนังสือที่ซื้อมาตอนเช้าจัดเรียงขึ้นชั้นหนังสือ ชั้นหนังสือในห้องล้วนเป็นชั้นหนังสือเตี้ยๆ เพื่อให้เจ้าหนูน้อยทั้งสี่