บทที่ 287

ตอนที่ 287 อยู่ไม่จ่ายล่ะสิ หน้าใหญ่จริงนะ

หลี่อวี้เหยากล่าวจบ ก็ถอดกำไลจากมือหนึ่งวงออกมา กำไลวงนี้แค่มองก็รู้ว่าเป็นของดี เดิมเป็นคู่ หลี่อวี้เหยาสวมให้กับลู่เจียว

ลู่เจียวไม่อยากได้ของนาง นางไม่ได้เตรียมของให้หลี่อวี้เหยา รู้สึกเกรงใจหากจะรับของหลี่อวี้เหยา และนางดูแล้วที่มีค่าที่สุ

บทที่ 288

ตอนที่ 288 หญิงจิตใจหวั่นไหว

หลี่อวี้เหยาโกรธมาก นางทำอะไรสวี่ชิงอินไม่ได้ มีแต่บุตรีตระกูลตู้เล็กๆ ที่นางล่วงเกินได้

หลี่อวี้เหยามองไปยังตู้หลันจูกล่าวว่า “เจ้ารีบไปจากตระกูลหูข้า วันหน้าตระกูลหูข้าไม่อยากเห็นคนไร้เหตุผลเช่นเจ้าอีก”

ตู้หลันจูได้ฟังหลี่อวี้เหยา สีหน้าก็ย่ำแย่อย่างมาก

บทที่ 289

ตอนที่ 289 วันหน้าพวกเราตัดสัมพันธ์กัน

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นสายตาเลื่อนลอยหลงใหลของสวี่ชิงอิน ก็รังเกียจอย่างมาก เขาแค่มองก็รู้ว่าหญิงผู้นี้ไม่ได้ดื่มสุราเมา คนดื่มเมาเดินมาได้ไกลถึงเพียงนี้หรือ แค่มองเขาก็มองออกว่าสาวใช้ด้านหลังนางไม่อยากให้นางมาเรือนด้านหน้า เขาได้แต่โมโหแต่ไม่อาจกล่าว