บทที่ 267

ตอนที่ 267 ผ่าตัดต่อแขนขาด

พอเซี่ยอวิ๋นจิ่นพูด จ้าวหลิงเฟิงก็รู้ว่าไม่เหมือนก่อน เจ้าหมอนี่ตอนนี้นิ่งสงบกว่าเมื่อก่อนมาก ตอนนี้ตนคงจะแหย่อีกฝ่ายให้โมโหไม่ได้แล้ว

จ้าวหลิงเฟิงมองลู่เจียว ยิ้มกล่าวว่า “เซี่ยซิ่วไฉเกรงใจแล้ว”

ทั้งสองคนกำลังกล่าววาจาสุภาพกันไปมา

นอกประตูหอยาเป่าเหอก็มี

บทที่ 268

ตอนที่ 268 เหี้ยมยิ่งกว่า

จ้าวหลิงเฟิงเพิ่งกล่าวจบ ม่อเป่ยก็อดกล่าวไม่ได้ว่า “เจ้าคงไม่ได้ต้องตาต้องใจหญิงผู้นี้กระมัง นางไม่ใช่มีสามีแล้วหรือ เช่นนี้ไม่ค่อยดีนัก”

จ้าวหลิงเฟิงทนไม่ไหวอีกต่อไป ถลึงตาใส่ม่อเป่ย ทำไมแต่ละคนจึงเอาแต่คิดว่าเขาต้องตาต้องใจลู่เหนียงจื่อเข้าแล้ว

เขาเดิมไม่ได

บทที่ 269

ตอนที่ 269 ทดสอบเล็กน้อย

ลู่เจียวก็มองม่อเป่ยด้วยสีหน้าอึ้งไป คนผู้นี้เมื่อก่อนไม่ได้เอาแต่มองว่านางเป็นพวกละโมบหรือไง ตอนนี้ถึงกับเอ่ยให้ห้าพันตำลึงเงินเอง

แต่เงินมาถึงหน้าบ้านไม่รับก็ไม่ได้

ลู่เจียวยิ้มกล่าวว่า “ดีมาก”

ม่อเป่ยเห็นสีหน้ายิ้มแย้มของนาง ในใจก็แอบนินทา วิชาการแพทย์ร้