ตอนที่ 265 ข้าอยากพบนาง

เซี่ยอวิ๋นจิ่นใจเต้นแรง เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว

คิดถึงว่าลู่เจียวลงมือรักษาขาเขา ก็เท่ากับให้ชีวิตที่สองแก่เขา

เขารู้สึกว่าชีวิตนี้แม้แหลกสลายสิ้นก็ไม่อาจตอบแทนบุญคุณลู่เจียวที่มีต่อเขาได้

แต่คิดถึงว่าลู่เจียวเป็นคนผ่าตัดช่วยเขาไว้แท้ๆ แต่กลับไม่บอกเขาสักคำ

เซี่ยอวิ๋นจิ

ตอนที่ 266 ข้าอยากขอบคุณเจ้า

ลู่เจียวเดาว่าโรคฮ่องกงฟุตคหบดีหลิวผู้นี้น่าจะเป็นแบบตุ่มน้ำพองหรือแบบเปื่อย

คหบดีหลิวเห็นสีหน้าลู่เจียวเป็นปกติ ความรู้สึกแอบเกร็งในใจก็ผ่อนคลายลง ทุกครั้งที่เขาไปรักษาหมอใหญ่พวกนั้นต่างทำท่าทางรับไม่ได้ ทำเอาเขาโมโหคุกรุ่น อย่างไรก็ไม่อาจระงับไฟโทสะได้

เดิมเขาก็เป็

ตอนที่ 267 ผ่าตัดต่อแขนขาด

พอเซี่ยอวิ๋นจิ่นพูด จ้าวหลิงเฟิงก็รู้ว่าไม่เหมือนก่อน เจ้าหมอนี่ตอนนี้นิ่งสงบกว่าเมื่อก่อนมาก ตอนนี้ตนคงจะแหย่อีกฝ่ายให้โมโหไม่ได้แล้ว

จ้าวหลิงเฟิงมองลู่เจียว ยิ้มกล่าวว่า “เซี่ยซิ่วไฉเกรงใจแล้ว”

ทั้งสองคนกำลังกล่าววาจาสุภาพกันไปมา

นอกประตูหอยาเป่าเหอก็มีเสียงรถม้าว