ตอนที่ 236 ไม่ติดค้างพวกเจ้า

วันรุ่งขึ้น ตระกูลหันส่งรถม้าสองคนมารับ หันถงไม่ได้ตามมาด้วย

เขารอรับครอบครัวเซี่ยอวิ๋นจิ่นอยู่ที่บ้านในตรอกกุ้ยฮวา

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวและลู่กุ้ยเอาของที่จะนำไปด้วยขึ้นรถม้าคันหน้า หมา แพะและกระต่ายน้อยสองตัว จูงขึ้นไปรถม้าคันหลัง ลู่กุ้ยเองก็นั่งคู่กับคนขับรถ

ตอนที่ 237 พวกเจ้าติดค้างพวกเรา

ลู่เจียวมองเซี่ยอวิ๋นจิ่นกล่าวว่า “อาจารย์เฉินมีบุญคุณศิษย์อาจารย์กับเจ้า ก่อนหน้านี้ข้าช่วยชีวิตอาจารย์เฉิน ความจริงเจ้าไม่ติดค้างอะไรตระกูลเฉินแล้ว”

ลู่เจียวกล่าวจบสำทับอีกประโยคว่า “อาการป่วยเขา หากไม่ใช่ข้า ย่อมไม่อาจรอด”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นได้ฟังคำพูดลู่เจียว ก็แอ

ตอนที่ 238 คู่แค้นพบกัน

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวไม่ได้อยากรู้ว่าคนตระกูลเฉินคิดเช่นไรอีก ทุกคนขึ้นรถม้า รถม้าตรงไปอำเภอชิงเหอ

ตลอดทางมา ลู่เจียวคิดถึงที่ตนเองพูดก่อนหน้านี้ ฉีกหน้าตระกูลเฉินหมดสิ้น ไม่รู้ว่าเซี่ยอวิ๋นจิ่นจะตำหนินางไหม

ลู่เจียวหันไปมองเซี่ยอวิ๋นจิ่น “เจ้าไม่ตำหนิข้ากระมัง”

เซ