บทที่ 234

ตอนที่ 234 สำนึกผิดเมื่อสาย มีค่าต่ำต้อยยิ่งกว่าต้นหญ้า

เถียนซื่อครุ่นคิดแล้วก็กระซิบข้างหูต้าเป่าเบาๆ ถามว่า “ท่านพ่อกับท่านแม่เจ้าระยะนี้ดีมากใช่ไหม”

ต้าเป่าเบิกตาโตกระจ่างกะพริบปริบๆ พยักหน้าเต็มแรง

เถียนซื่อจึงวางแผนต่อ “ไว้รอไปอำเภอแล้ว พวกเจ้าสี่คนก็ให้พวกเขานอนห้องเดียวกัน ทั

บทที่ 235

ตอนที่ 235 รังเกียจเงินกัดมือหรือไง

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกล่าวจบ ก็ก้าวเข้าไปข้างในทันที ไม่สนใจเซี่ยอวิ๋นหวากับเซี่ยหลานอีก

เซี่ยหลานเห็นเซี่ยอวิ๋นจิ่นไม่สนใจจริงๆ ก็ส่งเสียงร้องไห้เรียก “พี่สาม พวกเราพี่น้องแม่เดียวกันนะ ทำไมท่านใจร้ายได้เช่นนี้”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นหันไปมองเยาะเซี่ยหลาน สำทับอี

บทที่ 236

ตอนที่ 236 ไม่ติดค้างพวกเจ้า

วันรุ่งขึ้น ตระกูลหันส่งรถม้าสองคนมารับ หันถงไม่ได้ตามมาด้วย

เขารอรับครอบครัวเซี่ยอวิ๋นจิ่นอยู่ที่บ้านในตรอกกุ้ยฮวา

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวและลู่กุ้ยเอาของที่จะนำไปด้วยขึ้นรถม้าคันหน้า หมา แพะและกระต่ายน้อยสองตัว จูงขึ้นไปรถม้าคันหลัง ลู่กุ้ยเองก็นั่งคู