ตอนที่ 219 ท่านพ่อกับท่านแม่ข้านอนคนละห้อง

เดิมทุกคนคิดว่าเขาคงร่วมสอบเซียงซื่อไปตั้งแต่สองปีก่อนแล้ว คิดไม่ถึงว่าเขาจะไม่สอบ เห็นทีปีนี้คงจะต้องสอบเซียงซื่อแน่

หลายคนต่างบอกว่าเขามีความรู้มาก การสอบเซียงซื่อครั้งนี้คงได้มีชื่อติดประกาศ วันหน้าท่านนี้ก็คือบัณฑิตจวี่เหรินแล้ว ไม่สิ หากสอบได้ดี ไม่แ

ตอนที่ 220 คงไม่ใช่ว่าลูกเขยตาบอด

พอเถียนซื่อได้ฟังก็ไม่ยิ่งไม่ยอมให้ซื่อเป่าไปนอนกับลู่เจียว ดึงเขามากล่อมว่า “ซื่อเป่า ท่านพ่อท่านแม่ควรนอนด้วยกัน เช่นนี้ความสัมพันธ์จึงจะดี”

เถียนซื่อเพิ่งกล่าวจบ ต้าเป่าที่ไม่ได้พูดอะไรมาตลอดก็ลังเลกล่าวว่า “ท่านยาย ท่านพ่อท่านแม่ควรนอนด้วยกันหรือ”

“ใช่แล้ว”

ตอนที่ 221 ยอมติดตามมารดาขอทาน ไม่ติดตามบิดาผู้เป็นขุนนาง

เถียนซื่อถลึงตาใส่นางทันที กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ข้ารู้สึกว่าตอนนี้ลูกเขยคนนี้ดีมาก เจ้าจับลูกเขยข้าคนนี้ให้ดีๆ”

พูดจนสุดท้าย เถียนซื่อคิดถึงใจลูกสาวที่ชอบลูกเขย หากลูกสาวอย่างไรก็ไม่อาจได้ใจลูกเขยมาครอง เกรงว่าชีวิตคงทุกข์ใจมาก อย่างไร