บทที่ 172

ตอนที่ 172 อวิ๋นจิ่นหนักเท่าหมูป่าหรือ

ลู่เจียวพอได้ฟังก็รู้ว่าเก้าอี้เข็นท่านอาโหย่วไฉทำเสร็จแล้ว รีบแบกกระบุงหลังเข้าบ้านไปอย่างดีใจ

ในเรือนนอนตะวันออก เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวข้างนอก ก็วิ่งออกมากันอย่างดีใจ พอเห็นลู่เจียวก็ส่งยิ้มหวานหยด

“ท่านแม่ ท่านกลับมาแล้ว

บทที่ 173

ตอนที่ 173 ต้าเป่าจอมแสบ

ลู่เจียวกล่าวจบ เจ้าหนูน้อยทั้งสี่คิดถึงหนอนในท้องทันที พยักหน้าเต็มแรง ท่านแม่ว่าต้องรักษาสุขอนามัย ไม่อาจกินของที่ไม่สะอาด ไม่อาจไม่ล้างมือก่อนกินข้าว เช่นนั้นตะเกียบที่พวกเขากินแล้ว ย่อมไม่อาจให้คนอื่นกิน

“ท่านแม่ พวกเราทราบแล้ว”

ลู่เจียวยิ้มตาหยีแสดง

บทที่ 174

ตอนที่ 174 ล้วนแล้วแต่สมัครใจ

เซี่ยอวิ๋นจิ่นมองไปยังลู่เจียว แสดงท่าทางให้นางพูด เรื่องนี้เดิมก็เป็นลู่เจียวคิดขึ้นมา ควรให้นางจัดการ

ลู่เจียวไม่ได้ปฏิเสธ วันนี้นางเรียกคนพวกนี้มาก็เพื่อให้พวกเขาลงนามในสัญญา นับว่าเป็นการช่วยเหลือผู้หญิงในหมู่บ้านอีกแรงหนึ่ง

“วันนี้เรียกทุกคนมา