บทที่ 155

ตอนที่ 155 พี่เองที่ขี้ขลาดไม่เอาไหน

ลู่เจียวกำลังบอกเซี่ยอวิ๋นจิ่นว่าพี่สะใภ้รองสอนเฉินหลิ่วกับเซี่ยหลานเก็บสมุนไพร

นอกห้องโถงมีเสียงฝีเท้าดังมา เซี่ี่ยเอ้อร์จู้ก้าวเท้ายาวๆ เข้ามา พอเข้ามาก็เดินไปข้างเตียงมองเซี่ยอวิ๋นจิ่นบนเตียงก่อนจะส่งเสียงร้องไห้ดังขึ้น

“น้องสาม ข้าทนไม่ไห

บทที่ 156

ตอนที่ 156 หร่วนซื่อ เจ้าก็แบกรับแทนข้าไปละกัน

ลู่เจียวกล่าวจบก็เก็บจานชามออกไป เซี่ยอวิ๋นจิ่นด้านหลังมองลู่เจียวออกไปพลางครุ่นคิด

เหมือนว่าก่อนหน้าเขาก็ล่วงเกินลู่เจียว แต่หญิงผู้นี้กลับไม่จดจำฝังแค้นกับเขา นี่เพราะว่าชอบเขาหรือ ดังนั้นจึงยอมให้เขาทุกอย่าง

หลายเรื่องรวมๆ กัน เซ

บทที่ 157

ตอนที่ 157 อะไรก็เป็น

ลู่เจียวพาเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ขึ้นเขา ครั้งนี้เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ไม่ได้พัก ขึ้นเขาอึดใจเดียว แต่พอขึ้นไปก็เหนื่อยมากจนพอหย่อนก้นลงนั่งก็ลุกไม่ขึ้นอีก

“ท่านแม่ เหนื่อยมากเลย”

ลู่เจียวยิ้มมองพวกเด็กๆ กล่าวว่า “นี่แสดงให้เห็นว่าสุขภาพพวกเจ้ายังไม่ดีพอ เจ้าดูพี่เส