ตอนที่ 132 ไม่รับอนุตลอดไป

เซี่ยอวิ๋นจิ่นบนเตียงสีหน้าเคร่งเครียดไม่พอใจอย่างบอกไม่ถูก ดวงตาดำทั้งสองข้างเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง

เขามองหร่วนซื่อ ถามเสียงนิ่งเรียบว่า “หากท่านพ่อรับอนุ ท่านแม่ก็เห็นด้วยงั้นหรือ”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเพิ่งกล่าวจบ หร่วนซื่อก็สีหน้าแปรเปลี่ยน ตวาดดังว่า “เขากล้าหรือ หากเ

ตอนที่ 133 ไม่ใช่ว่าบังเอิญหรอกหรือ

ลู่เจียวหันไปมองหันถง เสื้อผ้าหรูหรา ท่าทางสบายๆ และหน้าตากระจ่างเกลี้ยงเกลา คนผู้นี้มีค่าควรคบหา

ลู่เจียวมองหันถง เหมือนนึกถึงเรื่องในนิยายเล่มนั้นได้ ขาเซี่ยอวิ๋นจิ่นนั้นดี ไม่ผิดปกติ ดังนั้นแม้ไม่มีนาง สุดท้ายขาเซี่ยอวิ๋นจิ่นก็รักษาให้หายดีได้ คนที่ช่วยเขาร

ตอนที่ 134 เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ที่เปลี่ยนแปลงไปขนานใหญ่

ลู่เจียวรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดา หันหลังกลับเข้าห้องคิดกล่าวกับเซี่ยอวิ๋นจิ่นด้วยสัญชาตญาณ แต่พอคิดว่าในห้องมีหันถงอยู่ นางก็อดไว้ก่อน

คืนนี้หันถงเป็นแขกที่บ้าน ลู่เจียวตัดสินใจทำอาหารถนัดสองสามอย่าง อย่างไรตอนนี้ที่บ้านมีหม้อสองใ