ตอนที่ 121 ร้ายกาจจริง

ซื่อเป่าเงยหน้ามองลู่เจียวพลางวาดมือ “ท่านแม่ วันหน้าข้าจะหาเงินมากมายขนาดนี้ ซื้อของกินให้ท่านแม่ทุกวัน ยังจะซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ให้ท่านแม่ ให้ท่านแม่ดีใจทุกวันเลย”

เจ้าหนูน้อยพูดถึงเรื่องเบิกบานใจ มือเท้าก็กวัดแกว่งไปมาอย่างมีความสุขมาก 

ลู่เจียวอดยิ้มมุมปากไม่ได้ นางยกม

ตอนที่ 122 ให้โอกาสคนทำผิดสักครั้ง

โก่วเซิ่งจากบ้านฮูหยินเฒ่าสามวิ่งมากล่าวกับต้าเป่าว่า “ต้าเป่า ครั้งก่อนตอนเจ้าอุ้มลูกหมาบ้านข้า เจ้าบอกว่า หากอาสะใภ้สามทำของเล่นอีก ก็จะทำให้ข้าด้วย”

ต้าเป่ารีบหันไปมองลู่เจียว ลู่เจียวตกลง

“ได้ ข้าทำให้เจ้าอันหนึ่ง คนอื่นก็เล่นสามอันนี้นะ”

เด็กๆ ในลานบ

ตอนที่ 123 เขาเหมือนว่ารับปากเจ้าทุกเรื่อง

หลัววั่งไฉคิดไม่ถึงว่าลู่เจียวถึงกับช่วยเหลือเขาเช่นนี้ น้ำตาก็เอ่อล้นขอบตา ผู้ชายแท้ๆ ร้องไห้ออกมาต่อหน้าผู้คน 

“ภรรยาอวิ๋นจิ่น ข้าวางอุบายล่อลวงเจ้าเช่นนั้น เจ้ายังดีกับข้าเช่นนี้ เจ้าเป็นคนดีจริง”

พอหลัววั่งไฉร้องไห้ หลัวเสี่ยวเฉ่าก็ตกใจร้องไห้ตาม