บทที่ 115

ตอนที่ 115 โสมและเห็ดหลิงจือ

เซี่ยอวิ๋นจิ่นที่อยู่บนเตียงนอนหลับลึกจนไม่รู้ว่าตัวเองโดนเข็มเจาะ

หลังจากให้น้ำเกลือเสร็จ ลู่เจียวก็เดินไปเปิดประตูเรือนตะวันตกด้วยความง่วงเหงาหาวนอน

วันรุ่งขึ้น นางเพิ่งจะตื่นก็ได้ยินเสียงตะโกนจากเรือนตะวันออก “ลู่เจียว”

ลู่เจียวนึกว่าเซี่ยอวิ๋นจิ

บทที่ 116

ตอนที่ 116 ใครหน้าไม่อายกว่ากัน

ลู่เจียวอธิบายสมุนไพรสิบกว่าชนิดเพียงรวดเดียว ไม่กล้าอธิบายอะไรเพิ่มเติมอีก กลัวว่าชาวบ้านจะจำไม่ได้

แต่ต่อให้อธิบายง่ายๆ เพียงเท่านี้ ตอนที่ทุกคนฟังถึงตอนสุดท้าย ต่างก็แลกเปลี่ยนสายตากันเงียบๆ

บรรยากาศในสวนเงียบสงัดเกินคำบรรยาย แล้วลู่เจียวก็ถามขึ้

บทที่ 117

ตอนที่ 117 เอาเข็มแทงคน

ผู้คนที่มุงอยู่รอบๆ ฟังสารจากหนูน้อยทั้งสี่ออก พวกเขามองไปยังโจวเสี่ยวเถา จากนั้นก็มีคนหัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงใจ 

ในหมู่พวกเขาป้ากุ้ยฮวาถือว่าหัวเราะอย่างเบิกบานที่สุด นางยกมือชี้ไปที่โจวเสี่ยวเถาพลางเยาะใส่หร่วนซื่อ 

“หร่วนซื่อเอ๊ย เดิมข้าคิดว่าเจ้าเป็นพวก