ตอนที่ 11 เหนื่อยใจ

ลู่เจียวกำลังครุ่นคิดอยู่กลางลาน เถียนซื่อรีบเดินไปดึงมือลู่เจียวดูว่าบุตรีได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่ หลังจากที่แน่ใจว่าไม่เป็นอะไร นางจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ดีที่ข้ามาเร็ว ไม่เช่นนั้นเจ้าคงโดนแม่สามีใจอำมหิตของเจ้ารังแกไปแล้ว”

ในสายตาของเถียนซื่อ มองว่าบุตรีของตนเองโดนแม่สา

ตอนที่ 12 มิตรแท้ในยามทุกข์ยาก

ลู่เจียวป้อนน้ำเชื่อมให้เซี่ยอวิ๋นจิ่นเสร็จ ก็ไม่มองเขาแม้แต่ปราดเดียว หันหลังเดินออกไปด้านนอกทันที ก่อนหน้านี้นางให้เขาปฏิเสธ แต่เขากลับทำหน้าตาโง่เง่าไร้เดียงสา

“ท่านแม่ ข้าจะรินให้ท่านอีกหนึ่งถ้วย”

เถียนซื่อที่อยู่ด้านหลังพูดขึ้น “รินให้เอ้อร์จู้ดื่มด้วยสิ”

เซ

ตอนที่ 13 ข้าไม่หิว

ลู่เจียวเดินไปส่งถึงหน้าประตู “ท่านแม่ กินข้าวก่อนค่อยกลับเถอะ”

เถียนซื่อไม่หยุดเท้า กลัวว่าลู่เจียวจะตามนางไป

ลู่เจียวที่อยู่ด้านหลังน้ำตาคลอ หัวใจที่รักและเป็นห่วงลูกของเถียนซื่อเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

ลู่เจียวรู้ว่าเถียนซื่อโกหกเรื่องที่บ้านยังมีธุระ ต่อให้มีธุระก็แค