บทที่ 86 ไม่มีสิทธิ์

ยี่หวาถูกร่างสูงใหญ่ของเขาบังไว้ และไม่พบสายตาสงสัยของผู้คนรอบๆ เธอก้มหน้าลงอย่างหวาดกลัวอีกครั้ง ฟาโรห์ยื่นมือออกเชยคางของเธอขึ้นมา เงียบไปนาน แล้วพูดกัดกรามว่า “ พูด ! เป็นอะไร ? ทำไมต้องหนี ? ”

เธอจ้องเขาไว้ สายตาพร่ามัว และเขาพบว่า ห่างกันไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ แล้วพบเธออีกครั

บทที่ 87 เอาลูกสาวคนหนึ่ง

“ ฟาโรห์ ขอบคุณค่ะ.........” น้ำเสียงสั่น สะอื้น รู้สึกถึงความอ่อนแอไร้ที่พึ่ง ยี่หวากำเสื้อของฟาโรห์แน่น ปล่อยให้ตัวเองมุดหน้าลงกับอกของเขา ดวงตาที่มีน้ำตาคลอมีความซาบซึ้งอย่างเศร้าโศก

“ หวา ? ” น้ำเสียงสั่นๆนั่น ทำให้หัวใจของฟาโรห์ยิ่งเจ็บมากขึ้น ได้แต่กอดร่างของยี่หวาไ

บทที่ 88 ความอ่อนแอของเขา

“ นาย.........นายมันอกตัญญู ให้ฉันรู้สึกผิดต่อแม่ของนาย นายหยุดคิดซะ ! ” น้ำเสียงของบารอนโมโหสุดขีด “ นายอย่าคิดจะแต่งงานกับเธอ อย่าคิดที่จะให้ซอลอยู่กับเธอด้วยกัน ผู้หญิงของตระกูลธนา ต้องเหมือนกับแม่ของนาย มีความรู้การศึกษา ! ”

“ แม่ของผมตายแล้ว เพราะคลอดผมแล้วตาย และผม