บทที่ 7 สร้างภัยพิบิติ

ใช้เวลาหนึ่งวัน ยี่หวาก็คุ้นเคยกระบวนงานทั้งหมดของงานประธานเลขา พอถึงช่วงบ่าย เลขาอรก็พาผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมา มองแล้ว เหมือนผู้หญิงที่เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัย ผู้หญิงคนนั้นรีบทักทายยี่หวาด้วยรอยยิ้ม เมื่อมองเห็นเธอ “ สวัดดีค่ะ ฉันชื่อ ปั้นชา เพิ่งมาบริษัทนี้ ฝากเนื้อฝากตัวด้ว

บทที่ 8 ชนเข้ากับประธาน

“ หวา ฉันรู้ว่า แกโทษฉัน แต่ ตอนนั้นฉันไม่มีวิธีอื่นจริงๆ ! ”

“ หึ !” ยี่หวาหัวเราะอย่างดูถูก “ ขอโทษ ฉันควรไปแล้ว ! ”

“ หวา ! ” หญิงวัยกลางคนตะโกนเรียกอย่างร้อนรน “ ให้โอกาสมามี้ครั้งหนึ่งนะ มามี้รู้ตัวว่าผิดไปแล้ว ! ”

“ ไม่ทันแล้ว ! ” ยี่หวายิ้มเย็น “ ตั้งแต่วันที่

บทที่ 9 วิกฤติการแปล

ยี่หวาสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ ลุกขึ้นยืน เดินไปยังเคาเตอร์น้ำชา ชงชาแก้วหนึ่ง

“ อื้ม ! นึกไม่ถึงว่า การชงชาของเธอก็เก่งขนาดนี้ ! ” เซลอนจิบชาน้อยๆ “ รสชาติน้ำชาอ่อนๆ สีก็สวยมาก อุณหภูมิกำลังพอดี ! ”

ยี่หวามีอารมณ์ฟังเขา “ ชม ” ซะที่ไหน เธอเปลี่ยนหน้าเอกสารในมืออย่างรวดเร็ว