บทที่ 29

ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่

ยี่หวาเบิกตากว้าง น้ำตาเต็มข้างแก้ม สายตามองฟาโรห์ที่อยู่ใกล้อย่างเหม่อๆ อารมณ์ยังคงอยู่ในความฝัน

“ ฝันร้ายหรอ ? ” น้ำเสียงฟาโรห์อ่อนโยนอย่างไม่ค่อยเป็นมาก่อน

เวลานั้น ความรู้สึกปวดหนึบพุ่งขึ้นมา ในที่สุด น้ำตาของยี่หวาก็กลั้นไว้ไม่อยู่ปล่อยทะลักออกมา ครั้งแรกที่

บทที่ 30

หลังจากการแต่งกาย

ฟาโรห์เอื้อมมือกอดเอวบางของเธอไว้ ชอบความรู้สึกที่มาใกล้ๆให้กอดแบบนี้ที่สุด

“ ไม่สูงมากนัก ” ฟาโรห์ก้มหน้าลงมองส้นสูงของเธอ “ แค่สามสี่เซ็น นี่สูงแล้ว ? ”

“ ไม่ได้ ประธานคะ ฉันสวมไม่เป็นค่ะ ! ” ยี่หวานึก หากการสวมรองเท้าก็เป็นส่วนหนึ่งของงาน เธอพูดไม่ออกจริงๆ “ ฉั

บทที่ 31

เป็นแค่เลขา

“ ok ”เซลอนคิดว่าไม่จำเป็นต้องล้อเล่นอีกแล้ว เดินออกไปอย่างสง่า แต่แค่หลันหลัง ในตาเหมือนผ่านด้วยแสงมืดมน มองเงาหลังที่กำลังเดินไปที่ห้องน้ำ มีความโดดเดียวนิดหน่อย

รินมองไปที่เซลอนที่กำลังเดินจากไป จากเดิมที่รอยยิ้มที่สดใสกลับหายไป “ พี่โรห์ครับ พี่ชอบพี่หวาไหมครับ ”