บทที่ 27 น่ากลัวเกินไปแล้ว

“ งั้นก็อยู่กับฉัน หนึ่งคืน สามสิบล้าน อนุญาติให้เธอลาออก เป็นยังไง ? ” เขาแน่ใจว่าเธอจะไม่ หากเธอกล้าตอบตกลง งั้นเธอก็ไม่มีสิทธิ์จะเป็นผู้หญิงของเขา

“ นายไปตายซะ ! ”

“ อ๊ะ ! ” ครั้งนี้ ที่เปล่งเสียง อ๊ะ ออกมา กลับเป็นฟาโรห์ เขากอดแขนตัวเองที่เป็นแผล คำรามเสียงต่ำ

บทที่ 28 เจอคนรู้จัก

“ ผู้จัดการเซลอนคะ ขอโทษนะคะ ตอนกลางวัน ฉันจะเตรียมเข้าประชุมค่ะ ! ” ยี่หวาถือมาม่าที่ทานเหลือขึ้นมา ทิ้งลงไปในถังขยะ “ ลงไปชั้นฝ่ายบริหาร เพื่อหาข้อมูลค่ะ ! ”

ได้ยินแบบนี้ฟาโรห์กอดอก มุมปากยิ้มยิ้ม มองแผ่นหลังที่จากไป ดีมาก เธอยังรู้จักปฏิเสธ ไม่อย่างนั้น เขาจะไม่ปล่อย

บทที่ 29 ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่

ยี่หวาเบิกตากว้าง น้ำตาเต็มข้างแก้ม สายตามองฟาโรห์ที่อยู่ใกล้อย่างเหม่อๆ อารมณ์ยังคงอยู่ในความฝัน

“ ฝันร้ายหรอ ? ” น้ำเสียงฟาโรห์อ่อนโยนอย่างไม่ค่อยเป็นมาก่อน

เวลานั้น ความรู้สึกปวดหนึบพุ่งขึ้นมา ในที่สุด น้ำตาของยี่หวาก็กลั้นไว้ไม่อยู่ปล่อยทะลักออกมา ครั้งแรกที่ร้