บทที่ 203 ลูกสงสัย

ฟาโรห์เหลือบมองหวา ยี่หวาเข้าใจทันที “ ฉันบอกเชย์เองค่ะ ! ”

หลายปีมานี้ เธอกับเชย์ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมา ครั้งก่อน เชย์รู้ว่าเขาถูกเก็บมาจากแม่น้ำ ในใจเจ็บปวดมาโดยตลอด แม้ว่าเด็กคนนี้จะไม่เคยพูด แต่ว่าในใจของยี่หวารู้ “ เชย์ครับ มามี้มีเรื่องจะคุยกับลูกครับ ! ”

“ เป็นเรื่อ

บทที่ 204 เรื่องทุกอย่างผ่านไป

มือทั้งสองข้างของเขาจับเอวคอดกิ่วของเธอไว้ ให้เธอขยับขึ้นลง แต่ว่าเธอจะไปมีแรงได้ยังไงกัน เธอได้แต่คล้องคอของเขาไว้อย่างอ่อนยวบ ให้ใบหน้ามุดอยู่กับลำคอของเขา

เขาจูบริมฝีปากของเธอ อุดเสียงครางของเธอ..............

“ อ้า ! ” ใบหน้าเล็กของยี่หวา เงยขึ้น ริมฝีปากเล็ก

บทที่ 205 กุมมือเธอไว้

“ตอนนั้นฉันเป็นวัยรุ่นแล้ว แต่เธอยังเด็กอยู่” เซลอนนึกถึงวันที่มีอะไรกับริน ในเวลานั้น รินนอนอยู่บนเตียงของเซลอน ส่วนเซลอน……

พอนึกขึ้น ใบหน้าก็แดงกระหน่ำขึ้นมา

“นายเป็นอะไร ? ” รินไม่เข้าใจ “ทำไมหน้าแดงล่ะ!”

“ไม่ต้องถามอีกแล้ว!” เขาพูดเสียงแข็ง ไม่อยากพูดถึง