บทที่ 142 ถูกลงโทษ

จูบไปลงที่ตาของยี่หวาและลงไปเรื่อยๆ ฟาโรห์จูบไปทุกที่ที่เป็นตัวเธอที่มือก็ยังไม่ลืม

“ฟาโรห์……”ความรู้สึกแปลกๆมันไปทั่วทั้งตัว หน้าแดงขึ้นมาทันทียี่หวามองไปทางผู้ชาย เขาเสพติดแล้วจริงๆ เขาจะให้เธอทำแบบนี้ได้ไง?เธออายจะตายแล้ว!

“ปล่อยมือ!”เธอร้องดัง

“เมียครับ อย่าเขินซิ!”

บทที่ 143 เคยแอบรัก

ฟาโรห์กลับเข้าใจความหมายของพ่อตา ประคองยี่หวาอย่างทะนุถนอม “ที่รัก วันนี้เราดูทีวีด้วยกันดีไหมครับ?”

เขาได้รู้ว่าตนเองนั้นไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมอะไรร่วมกับเธอเลยจริง ๆ เขาก็แค่อยากจะชดเชยให้เธอบ้าง

“ไม่ดูค่ะ!” ยี่หวาช่วยพี่เชอรี่เก็บข้าวของ อีกสองวันเธอก็จะออกไปได้แล้ว จริง ๆ แล

บทที่ 144 ไม่มีเหตุผล

ฟาโรห์นอนลงถัดจากเธอ กำมือเธอเอาไว้แน่น พูดด้วยอาการใจสั่น “ที่รัก ความรักคือการเห็นแก่ตัว ฉันจะไม่คิดถึงคนอื่นอีก เธอก็ด้วย ได้ไหมครับ?”

ได้ฟังที่เขาพูดดังนั้น มีความรู้สึกบางอย่างที่ไม่สามารถพูดออกมาได้เกิดขึ้นในใจ เป็นความรู้สึกแปลบ ๆ ยี่หวาได้เพียงแต่มองเขา มองแล้วมองอีก