บทที่ 127 เหมือนกับคุณพ่อ

“ยี่หวา แฟนของเธอดีกับเธอไหม?” อยู่ดี ๆ รานินก็เอ่ยถามออกมา “เอ่อ! ผมถามแบบนี้ดูเป็นการละลาบละล้วงไปหรือเปล่า? แต่ให้คุณคิดว่านี่เป็นความหวังดีจากผู้ใหญ่คนหนึ่งที่มีต่อคุณก็แล้วกัน! คุณเป็นหญิงสาวที่ดีและน่ารักมาก ผมหวังอยากให้คุณมีความสุข!”

ยี่หวาอึ้งไป เธอยิ้มให้เขาเหมื

บทที่ 128 ไม่เจอเป็นการชั่วคราว

“ไม่แต่งค่ะ!” เธอส่ายหัวอย่างแน่วแน่

“ทำไมล่ะ?”

ยี่หวาหายใจติดขัด ดวงตาคู่นั้นดูช่างลึกซึ้งมากราวกับว่าจะด่ำลึกลงไปในแววตา แล้วเข้าไปสำรวจใจของเธอ เธอเบือนหน้าหนี ไม่สบตากับเขาต่อ “เพราะฉันไม่รู้เลยว่าฉันจะกลายเป็นอดีตไปหรือไม่”

เมื่อพูดออกไป เธอเห็นหน้าของเขาน

บทที่ 129 เอาใจเขามาใส่ใจเรา

ม่านดวงตาของฮันขยายออก “ตอนนี้อาการของเธอเป็นอย่างไรบ้าง? ”

“ยังไม่ดีมากค่ะ!” ยี่หวาส่ายหน้า นึกได้ว่าตัวเองพูดมากเกินไปแล้ว เธอเอ่ยขึ้นมาทันใด “คุณฮันคะ นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของคนอื่น ฉันไม่ควรเอามาพูด คุณก็อย่าเอาไปพูดต่อนะคะ!”

ฮันกลับเข้าไปอยู่ในภวังค์ความคิด

“คุ