บทที่ 112 ความลับของเขา (2)

เธอขยับตัวไปมา ต้องการที่จะไปให้ไกลจากเขา แต่ว่าทันทีที่เธอขยับ ลมหายใจของเขาก็หอบถี่ขึ้นมาทันใด

“อย่าขยับ” เขากัดฟันกรอด มือใหญ่โอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้

ผมสีดำแนบชิดที่ใบหน้าของเธอ ปลายผมมีน้ำหยดลงมา ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นดึงดูดให้จมด่ำลึกลงไป มีประกายพิเศษบางอย่างแผ่ออ

บทที่ 113 หนุ่มลูกครึ่ง

วันจันทร์

ยี่หวาส่งเด็ก ๆ ทั้งสองไปที่โรงเรียนของแต่ละคน ตรงทางเข้าประตูโรงเรียนอนุบาลของซอล เธอบอกลาซอลแล้วเดินไปขึ้นรถเมล์

เข้าหน้าหนาวแล้ว ท้องฟ้ามืดครึ้ม หลังจากที่ส่งซอลเสร็จแล้วเปลี่ยนรถเมล์นั้น มีลมพัดโชยมา หนาวมาก

ไม่นาน ฝนก็ปรอยลงมา เหมือนกับเป็นหยาดน้ำตาในยา

บทที่ 114 ต้องบำรุงหน่อยแล้ว

แค่เพียงประโยคเดียว ยี่หวาก็มองเห็นสีหน้าของเวฟดูซีดลง แล้วเขาก็ทำตัวไม่ถูก “ผมไม่อยากแต่งงานครับ ถ้าพวกคุณต้องการพี่สะใภ้ ก็เกรงว่าจะไม่มีทางแล้ว! รีบกลับไปเถอะครับ พวกเขารอคุณสั่งอาหารอยู่!”

หลังจากที่พูดประโยคนี้จบ เวฟก็ยิ้มออกมา แล้วตบลงที่ไหล่เธอเบา ๆ “ไปเถอะ ช่