บทที่87 ถูกคุกคามแล้ว

เช้าตรู่

อาการปวดหัวที่เมาค้างทำให้เธออดลืมตาตื่นขึ้นมาจากในฝันที่พัวพันไว้ไม่ได้ แสงนอกหน้าต่างที่แยงตาทำให้ตาของเธอลืม ได้ครึ่งเดียว แล้วรีบปิดแน่นอีกทันที แต่ทว่าเธอนึกอะไรได้บางอย่าง ไม่สนใจแสงแดดส่องตา ก็รีบเปิดตาอยากร้อนรนแล้ว

ตกใจ!

ผ้าม่านน

บทที่88 ล้างรถให้เขา

ชวนีกลับไปในห้องอาบน้ำ อาบน้ำแล้วก็ออกมา เลือกกางเกงยีนส์ขายาวตัวหนึ่งกับเสื้อยืดคอกลมมานั่งลงบนโซฟา ใส่อย่างสมบูรณ์

เธอกำลังดัดตัวอยู่ บทที่มือทั้งสองจับแก้วน้ำจะดื่ม ประตูบานนั้นก็เปิดขึ้นแล้วทันทีทันใด ใจของเธอตึงแน่นแล้วทันที

เห็นเพียงในมือปวัตรถือกุ

บทที่89 ขับรถของกลับบ้านนันทพิวัฒน์

“โอเค! พาธันวากลับมาด้วยกันนะ”

“ธันวาอาจจะไม่ได้ไปค่ะ เขาอยู่กับเพื่อนของหนูน่ะค่ะ!”

“งั้นก็ได้!” ฌายินนึกถึง พาธันวากลับมาเวลานี้ บรรยากาศคงไม่ค่อยดีนัก จึงไม่ได้บังคับ

ชวนีจำหมายเลขโทรศัพท์ของธนชาตได้ ตัวเลขนั้นเธอไม่ค่อยคุ้นเคยอีกต่อไปแ